Kot syberyjski swoim wyglądem przypomina pozostałe koty leśne, maine coony i norweskie leśne i podobnie jak one należy do tzw. ras naturalnych. Rasy naturalne to rasy niewiele zmienione przez zabiegi hodowlane w stosunku do swych pierwotnych, dzikich przodków. 

W Polsce pierwsze egzemplarze tych kotów pojawiły się jeszcze w latach osiemdziesiątych. W Polsce hodowlę tych pięknych kotów rozpoczęto w 1990r. 

Koty syberyjskie charakteryzuje wyjątkowa skłonność do przywiązywania się do człowieka, w czym podobne są do psów. Inne cechy syberyjskich to: w wyglądzie - puchata ale nie zwisająca sierść, pędzelki w uszkach, pędzelki sierści pomiędzy poduszeczkami łapek, okazały, wielki i puchaty ogon, tzw. portki. Kotki syberyjskie występują w rozmaitych ubarwieniach. A cechy charakteru to: wspomniana wielka miłość do człowieka, rozwaga i spokój, swoista mądrość kocia przejawiająca się łatwością w nawiązywaniu kontaktu z człowiekiem, upodobanie do zimniejszych pór roku. 

Koty syberyjskie są silnymi, muskularnymi kotami, średniej wielkości. Kocury są znacznie większe od kotek. Kotki ważą 3-5kg, waga kocurów dochodzi do 7-9 kg. Okres wzrostu wynosi u tej razy około 3 lat. Tułów kota syberyjskiego jest wydłużony mocno zbudowany, kończyny silne, niezbyt długie, z kępkami włosów między palcami. Głowa jest średniej wielkości, zaokrąglona, uszy średniej wielkości z charakterystycznymi pędzelkami wyrastającymi ze środka. Duże oczy trochę owalne, ukośne i szeroko rozstawione występują w bardzo różnych kolorach. Nos długi, lekko wypukły, wydatne mocno rozwinięte policzki, lekko wypukłe czoło. 

Okrywa włosowa u kotów syberyjskich jest typowe dla kotów pół długowłosych: na grzbiecie gęste i mocne, krótkie na karku, barkach i kończynach; ozdobą jest "kołnierz" na szyi i tzw. "portki" w górnej części tylnych kończyn oraz puszysty dość długi ogon. Wierzchnie włosy posiadają nieco oleistą strukturę, co sprawia, że futro jest wodoodporne. Futro chroni je przed niekorzystnymi warunkami klimatycznymi. Zimą jest gęściejsze i dłuższe, latem staje się dużo krótsze. Jedynie długi ogon pozostaje mocno porośnięty sierścią, niezależnie od pory roku. Długie kępki włosów miedzy opuszkami palców chronią łapki przed śniegiem i wilgocią. Przypuszcza się, że w warunkach naturalnych były zmuszone do brodzenia w płytkich zbiornikach wodnych. Można wobec tego naszego pupilka łatwiej przyzwyczaić do kąpieli niż przedstawiciela innej rasy. 

Koty te występują w wielu odmianach barwnych łącznie z umaszczeniem kotów syjamskich, mogą one być np. rude, kremowe, szylkretowe (tylko kotki), niebieskie, czarne oraz colour pointy (ciemne oznaki na pyszczku, uszach, łapkach, ogonie).